Historia Górnego Śląska żyje w jego mieszkańcach. Nasi dziadkowie i prababcie zostawiają nam dziedzictwo ukształtowane przez wielkie tragedie, ale też piękne uczynki. Teraz nasza kolej, by dorzucić swoje trzy grosze. Pokazujemy młodym ludziom, że owocność życia mierzy się nie tylko w zarobkach, ale w dorobku międzypokoleniowej współpracy, w praktycznej trosce o losy brata i świata. Wzajemna służba starszych wobec młodszych łączy się w szacunku wobec przeszłości i w odpowiedzialności za to, co zostawimy po sobie.

Szczera służba wymaga głębokiej ciekawości. Trudno przecież zadbać o coś, o czym się niewiele wie. Dlatego łączymy projekty społeczne i naukowe, na przykład badając zanikającą leśną rzekę i organizując otwarty spacer edukacyjny wzdłuż jej biegu.

Historii uczymy się z książek, ale też przeprowadzając wywiady ze swoimi dziadkami i babciami. Sprawdzamy, jakie postawy wobec życia po nich odziedziczyliśmy i prezentujemy nasze wnioski we wspólnie przygotowanej publikacji.

Śpiewu i teatru uczymy się nie tylko po to, by zachwycać na scenie, ale również by zadawać ważne pytania i razem szukać odpowiedzi. Komponujemy pieśni na szkolne uroczystości i układamy ich teksty z myślą o osobach, dla których śpiewamy. Dzięki temu poznajemy transformacyjną moc piękna i czułego namysłu.